ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥٢ - *(باب احكام دين و قرض) *

عرض كردم: آرى، فرمود: اشكالى ندارد از او بستان و بخور و بياشام و به حجّ برو و صدقه بده و چون به عراق رسيدى بگو جعفر بن محمّد اين فتوى را براى من داد.

شرح: «اين خبر دلالت مى‌كند بر اينكه اگر در قرض شرط منفعت نباشد و منفعتى حاصل كند حلال است».

٣٧٠٥- سماعه از امام صادق ٧ سؤال كرد: مردى از كسى طلبكار است و بر او وارد مى‌شود آيا از طعام او مى‌تواند بخورد؟ فرمود: آرى تا سه روز از طعامش استفاده كند و بعد از گذشتن سه روز ديگر چيزى نخورد.

٣٧٠٦- و امام صادق ٧ در معنى آيه شريفه‌ لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ‌ نساء: ١١٤» (خير در نجواى شما نيست مگر اينكه در امر به دادن صدقه يا احسان يا اصلاح ميان مردم باشد) فرمود: مراد از معروف در آيه، قرض الحسن است.

٣٧٠٧- صباح بن سيابه گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم كه عبد اللَّه بن أبى يعفور مرا دستور داده است كه از شما سؤال كنم و گفته است: «ما گاهى از اوقات از همسايه‌ها نان قرض مى‌كنيم و كوچكتر يا بزرگتر پس مى‌دهيم حكم‌