ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٣ - *(باب شغلها، كسبها، درآمدها و صنعتها) *

٣٦٥٥- محمّد بن سنان گويد: از حضرت أبى الحسن ٧ (ظاهرا حضرت كاظم ٧) پرسيدم: شخص مى‌تواند اجير شود، فرمود: اشكالى نيست اگر تا حدّ توانايى خود انجام وظيفه كند، موسى بن عمران خود اجير گشته و شرط كرد هشت سال و اگر خواستم ده سال، پس خداوند متعال قضيّه را اين طور براى ما فرموده:

عَلى‌ أَنْ تَأْجُرَنِي ثَمانِيَ حِجَجٍ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْراً فَمِنْ عِنْدِكَ‌ قصص: ٢٦ (اجيرم مى‌شوى كه در مقابل صداق عيالت هشت سال كار كنى و اگر خواستى ده سال).

٣٦٥٦- عمّار ساباطى گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم:

انسان خود كسب و تجارت مى‌كند و درآمدش اندك است، در حالى كه كسانى هستند كه اگر وى اجير آنها شود و براى آنها فعاليت كند بيشتر از درآمد او در كسبش به وى مى‌دهند، فرمود: خود را اجير ديگرى نسازد، و مستقلا از خداوند متعال طلب روزى نمايد و به كسب بپردازد، زيرا وقتى خود را اجاره داد روزى را بر خويشتن محدود ساخته، به همان مقدار كه با مستأجر قرار بسته است.

٣٦٥٧- عبد اللَّه بن محمّد جعفى گويد: امام محمّد باقر ٧ فرمود: هر