ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٠ - *(باب شغلها، كسبها، درآمدها و صنعتها) *

مختلف است پاره‌اى گويد: سفله آن كس است كه مواظب حرفهاى خود نيست هر چه بخواهد مى‌گويد و هر چه در باره او بگويند از آن باك ندارد، پاره‌اى گويند سفله آن كس است كه طنبور مى‌نوازد، بعضى از اخبار گويد: سفله آن كس باشد كه نيكى و احسان او را مسرور نكرده، بدى و شرّ نيز او را ناراحت نمى‌كند.

بعضى اخبار هم گفته سفله شخصى است كه ادّعاى امامت يا امانت دارى مى‌كند در حالى كه اهلش نيست و اينها همه اوصاف سفله است بعض از آنها يا همه اگر در كسى باشد اجتناب از معاشرت با وى لازم است.

٣٦٠٦- فضيل بن يسار گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: من كسب و تجارت را ترك كردم، فرمود: اين كار را نكن، حجره خود را بگشا و بساط خود را در معرض فروش گذار و از خداوندت طلب روزى نما.

٣٦٠٧- سدير صيرفى گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: در جستجوى روزى چه كارى بر بنده لازم است؟ فرمود: اى سدير هر گاه مغازه خود را گشودى و متاع خود را در معرض فروش نهادى، آنچه را كه بر تو واجب بوده انجام داده‌اى.

٣٦٠٨- و نيز فرمود: خداوند متعال روزى مؤمنان را در جانبى كه گمان آن‌