ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٦٩ - *(باب مكاتبه) *

بناچار ولايش با او خواهد بود، و نيز آن حضرت فرمود: امير المؤمنين ٧ در مورد بنده مكاتبى كه با او شرط شده اگر آزاد شود ولايش با مولايش باشد، و پس از آن، اين عبد مكاتب كنيز شخص ديگرى را به همسرى خويش درآورد و از آن دو فرزندى بوجود آمد و آن فرزند (به سببى) آزاد شد، سپس مكاتب از دنيا رفت و ميراث وى را فرزند آزاد شده تصرّف كرد و اختلاف شد كه اين فرزند، ميراث خوارش كيست؟

حكم فرمود بالحاق فرزند به ارباب پدرش. (يعنى ولاى فرزند آزاد شده را با صاحبان پدرش دانست).

٣٤٨٩- و نيز امير المؤمنين ٧ در باره بنده مكاتبى كه فوت كرده و بيشتر اقساط را پرداخته و داراى فرزند شده است حكم فرمود كه همان مقدار كه از پدر آزاد گشته از فرزند نيز آزاد گشته است، و بهر مقدار كه از پدر به رقيّت باقى مانده بهمان اندازه از پسر باقى است.

٣٤٩٠- عمرو كرابيسى گويد: امام صادق ٧ در باره بنده مكاتبى كه مولايش با او شرط كرده بود در صورتى كه فوت كند مالش از آن مولايش باشد فرمود: اين قضيّه را به داورى نزد امير المؤمنين ٧ بردند حضرت شرط را باطل دانست و فرمود: شرط خداوند پيش از شرط تو بوده است.

شرح: «ميراث شخص از آن وارث نزديكتر است و يا از آن ضامن جريره، يا