شىء فردى با خصوصيات فردى آن ساخته شده است. اين مسئله نيز روشن است كه بين يك شىء فردى و خصوصيات فردى آن هيچ‌گونه ضرورت وجود ندارد؛ زيرا خصوصيات فردى يك موجود فردى همواره قابل تغيير و تبديل است. ناگفته نماند كه يكى از لوازم اين نوع تفكر اين است كه معرفت مطلقا يقينى نسبت به جهان، غيرقابل وصول خواهد شد و باب احتمال در همۀ امور براى هميشه گشوده خواهد گشت. عدم معرفت يقينى اگرچه از نظر فيلسوفانى مانند افلاطون و دكارت مردود و بسيار خطرناك است، ولى گروهى از متفكرين مى‌گويند آگاهى و اطلاعى كه ما براى اغراض و مقاصد به كار مى‌گيريم، غيرقابل ترديد نيست.

ما زندگانى خود را بدون توجه به حقايق يقينى اداره و رهبرى مى‌كنيم. با مدد آگاهى دربارۀ عالم محسوس كه ممكن است روزى خطا يا نقص آن ثابت شود، مسائلى را كه با آنها روبه‌رو هستيم حل مى‌كنيم. اگر واقعا معرفت يقينى موجود باشد، به نظر نمى‌رسد كه براى اغراض زندگى لازم باشد و حتى معلوم نيست مردمى كه در صدد يافتن جوابهايى براى سؤال‌هاى خود هستند، در جستجوى آن باشند. كسانى كه ضرورت يا وجوب را انكار مى‌كنند و جهان را مجموعه‌اى از امور ممكنه مى‌پندارند، يك‌سان نمى‌انديشند و به چندين گروه تقسيم مى‌شوند. ذكر عقايد و نقل اقوال آنان نه در اين مختصر مى‌گنجد و نه با هدف اين رساله سازگار مى‌باشد. ولى در عين حال بى‌مناسبت نيست نظريۀ يكى از جديدترين گروه‌هاى فلسفى مغرب‌زمين را در اينجا بياوريم تا ضمن اين‌كه نوعى مقايسه بين دو مكتب برقرار مى‌گردد، تفاوت و فاصلۀ بين انديشه‌ها نيز تا حدودى روشن گردد.

اين نظريه عبارت است از اصالت تحصّل منطقى.

مذهب اصالت تحصّل منطقى

غالبا چنين انديشيده‌اند كه طريقۀ تحصّل منطقى از اظهار نظر فيلسوف معروف ويتگنشتاين داير بر اين‌كه «فلسفه يك نظر نيست، بلكه يك فعاليت است» ناشى شده است. پوزيتيويسم منطقى ١، جنبشى است فلسفى كه توسط گروهى از متفكرانى كه در دهۀ ١٩٢٠ در وين پايتخت اطريش مى‌زيستند، آغاز شده است.

اين گروه بعدها به نام «حلقۀ وين» معروف شد. در ميان اعضاى آن اشخاصى

[١] . msivitisoP lacigoL .