روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٨٠ - ترجمه

ابو صالح گفت از عبد اللّٰه عبّاس كه:آيت عام الحديبية آمد در حقّ قومى كه رسول -عليه السّلام-ايشان را حجّ فرمود،ايشان گفتند:ما چيزى نداريم تا برگ خود بسازيم و كس ما را نفقه نكند،خداى تعالى اين آيت بفرستاد.

حسن على ابو طالب [١]روايت كند و ابو الدّرداء و ابو هريره و ابو امامه و عبد اللّٰه عمر [٢]و جابر عبد اللّٰه انصارى و عمران بن[الحصين] [٣]از رسول-عليه السّلام-كه گفت:آن‌كس كه درمى در خانه خود نشسته در سبيل خداى خرج كند،يعنى حجّ يا [جهاد را] [٤]،به هر درمى هفتصد [٥]بنويسند.و آن‌كه به نفس خود بيرون شود و مال خرج كند،به هر درمى هفتصد [٦]هزار[درمش] [٧]بنويسند،و ذلك قوله تعالى: وَ اللّٰهُ يُضٰاعِفُ لِمَنْ يَشٰاءُ [٨].

عكرمه گفت:معنى وَ لاٰ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ،آن است كه: وَ لاٰ تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ [٩]...،يعنى نفقه از وجهى حلال كنى.

زيد بن اسلم گفت:آيت در جماعتى آمد كه ايشان به جهاد رفتندى بى‌برگى و سازى،يا [١٠]در راه منقطع شدندى و يا [١١]بر ديگران وبال شدندى،حق‌تعالى ايشان را از آن نهى كرد و گفت:چون مال ندارى كه نفقه كنى،خويشتن [١٢]در هلاك ميفگنى.

بهرى دگر[٢٣٩-ر]گفتند:خود را در هلاك ميفگنى به اسراف در نفقه و صدقه.

صادق-عليه السّلام-گفت:اگر مردى هرچه دارد به‌يك‌بار در صدقه و نفقه خرج كند،او محسّن و موفّق [١٣]نباشد لقوله: وَ لاٰ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ. بهرى دگر از مفسّران گفتند:مراد آن است كه خويشتن [١٤]در هلاك ميفگنى به ترك جهاد،