اعلم و رسوله [١]،ديگرباره پرسيد تا سه‌بار،من گفتم [٢]:خدا و پيغمبرش اعلم‌اند، گفتم:آية الكرسىّ است.رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله-دست بر سينه من نهاد و گفت:

هنيئا لك العلم يا ابا المنذر ،گوارنده باد تو را علم.

آنگه گفت:به آن خداى كه جان من به امر اوست كه اين آيت را زبانى است كه تقديس و تنزيه خداى مى‌گويد به نزديك ساق عرش.و رسول-عليه السّلام-گفت:

هركس او آية الكرسىّ بخواند در عقبه [٣]هر فريضه،تولّاى قبض روح او خداى بكند -جلّ جلاله-و چنان باشد كه با پيغمبران خداى تعالى جهاد كرده باشد تا شهادت يافتن.

و عبد اللّٰه مسعود گفت كه،رسول-عليه السّلام-گفت:[آية الكرسىّ و قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ عظيم‌تر است از همه چيزى كه دون خداست-جلّ جلاله.و ابو هريره روايت كرد كه رسول-عليه السّلام-گفت] [٤]:سيّد آيتهاى قرآن آية الكرسىّ است [٥].و اميرالمؤمنين على-عليه السّلام-گفت:كدام عاقل [٦]باشد كه به وقت خفتن آية الكرسىّ نخواند و آخر سورة البقرة،يعنى قوله:

آمَنَ الرَّسُولُ [٧] -تا به آخر سورۀ كه آن از كنز عرش است.

و محمّد بن جعفر الصّادق-عليه السّلام-روايت كند از پدرش اميرالمؤمنين على -عليه السّلام-كه او فرمود [٨]كه،رسول-عليه السّلام-گفت كه:چون آية الكرسىّ فرود آمد،گفت:آيتى فرود آمد از كنز عرش كه هر بتى كه در مشرق و مغرب بود به روى در آمد [٩]،و ابليس بترسيد و گفت قومش را كه:امشب حادثه [١٠]عظيم افتاد،بباشيد تا من در مشارق و مغارب بگردم تا چه حادثه است!بگرديد تا به مدينه رسيد،مردى را

[١] .آج،لب:اللّٰه و رسوله اعلم.

[٢] .مج،وز،آج،مب،مر:مى‌گفتم.

[٣] .همۀ نسخه بدلها:عقب.

[٤] .اساس:ندارد،با توجّه به مج افزوده شد.

[٥] .دب،آج،لب،فق،عبارت ما قبل را چنين آورده:و قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ ،و عظيم‌تر است از همه چيزى كه دون خداى عزّ و جلّ است.و ابو هريره روايت كرد كه رسول عليه السّلام گفت:سيّد آيتهاى قرآن آية الكرسىّ است.

[٦] .اساس به صورت«غافل»هم خوانده مى‌شود.

[٧] .سورۀ بقره(٢)آيۀ ٢٨٥.

[٨] .همۀ نسخه بدلها بجز مب،مر:گفت.

[٩] .اساس،مب،مر:در آمدند،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[١٠] .فق،مب:حادثه‌اى.