[٣٤٠-ر] [خداى نيست خداى مگر او زنده پاينده، نگيرد او را [٤]خواب اندك و بسيار،مر او راست آنچه در آسمانهاست و آنچه در زمين است،كيست آن‌كس كه شفاعت كند به نزديك او مگر به فرمان او،داند آنچه پيش ايشان است و آنچه پس ايشان است،و محيط نشوند [٥]به چيزى از علم او مگر به آنچه او خواهد،فراخ شود علم او [٦]به آسمانها و زمين،گران‌بار نكند او را نگاه داشتن آن، و او بزرگوار و بزرگ است] [٧].

[زور نيست در دين،پديد آمد ايمان از كفر،هركه كافر شود به آنچه دون خداست و ايمان آرد به خداى دست در آويخته باشد به بند استوار،بريدن نيست آن را،و خداى شنوا و داناست] [٨].

[خداى دوست آنان است كه ايمان آرند [٩]بيرون آرد ايشان را از تاريكى به روشنايى،و آنان كه كافر شدند دوستان ايشان بتانند،بيرون آرند ايشان را از روشنايى به تاريكى،ايشان اهل دوزخ‌اند،ايشان در آن [١٠]هميشه باشند] [١١].

[١] .دب،آج،لب:ناگروندگان.

[٢] .مج:بيدادكان،با توجّه به وز تصحيح شد.

[٣] .اساس كه نونويس است،ترجمه ندارد،از مج افزوده شد.

[٤] .مج عبارت«نگيرد او را»را ندارد،با توجه به وز افزوده شد.

[٥] .دب:نشود.

[٦] .دب،آج،لب،فق+و ملك او.

[١١] [٨] [٧] .اساس:ندارد،با توجّه به مج افزوده شد.

[٩] .دب،آج،لب،فق:ايمان دارند.

[١٠] .وز،دب،آج،لب،فق+جا.