امّا دو كرامت:اضافة الصّوم اليه في قوله:الصوم لي،و:طيب خلوفهم لديه، يك كرامت آن‌كه روزه را به خود اضافت كرد كه روزه مراست [٦]و من جزا دهم به آن،و كرامت دوم آن‌كه،رسول-عليه السّلام-گفت:بوى دهن روزه‌دار به نزديك خداى از بوى مشك خوش‌تر [٧]است.

امّا دو بشارت:ارادت يسر و نفى عسر في قوله[٢٢٥-ر]: يُرِيدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لاٰ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ .

امّا دو بركت:بركت نور و بركت سحور،

قوله [٨]-: تسحروا فان فى السحور بركة.

امّا دو شب:شب بدر و شب قدر.

امّا دو هديّه:يكى آن‌كه در آن حال كه خفته باشد عبادتش مى‌نويسند،دوم آن‌كه خاموشى از او [٩]به تسبيح برگيرند [١٠]،و هو

قوله-عليه السّلام: نوم الصائم عبادة، و صمته تسبيح،و عمله مضاعف،و دعاءه مستجاب.

امّا دو فرحه:يكى به نزديك افطار [١١]،يكى به نزديك لقاى ملك جبّار،و هو

قوله -عليه السّلام: للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه [١٢]،گفت:

روزه‌دار را دو خرّمى بود:يكى آنجا كه روزه گشايد،و يكى آنجا كه با پيش خداى

[١] .همۀ نسخه بدلها:عصمتى.

[٢] .آج،لب،فق،مب،مر:عصمتى.

[٣] .آج،لب،فق،مب،مر:تصفّد.

[٤] .آج،لب،فق،مب،مر:ندارد.

[٥] .آج،لب،فق،مب،مر:تغلق.

[٦] .مب:روزه از براى من است.

[٧] .مب:خوشبوتر.

[٨] .همۀ نسخه بدلها:فى قوله عليه السّلام.

[٩] .مر:وى را.

[١٠] .مب:خاموشى روزه‌دار را به تسبيح قبول كنند.

[١١] .دب،مب+و.

[١٢] .اساس:لقائه،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.