روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣٨ - ترجمه

الوارد بعد الحظر [١].مذهب فقها آن است كه:ايجاب اباحت كند،و مذهب ما آن است كه:حكم او همان باشد كه قبل الحظر [٢]بوده باشد من اشتراكه بين الوجوب و النّدب،و تقدّم حظر [٣]را هيچ اثر نبود در تغيير حكم او،پس معنى آن است كه:آنچه محظور [٤]بود اكنون مطلق است،و اين قول مجاهد است و ابراهيم و قتاده و عكرمه.

والبى [٥]گفت از عبد اللّٰه عبّاس كه:مراد آن است كه«جامعوهنّ فى الفرج لا غير»،با ايشان مقاربت در موضع مخصوص كنى كه آن جاى،مأمور به است.و بعضى دگر گفتند:معنى آن است كه من حيث امركم اللّٰه به من الطّهر،يعنى اين مواقعه در ايّام طهر بايد دون ايّام حيض تا امتثال فرمان خداى كرده باشد.

و تفسير[«حيث»به وجه باز كرد] [٦]ند،كأنّه قال:فأتوهنّ من قبل طهرهنّ لا من قبل حيضهنّ[٢٨٨-ر]،و اين قول ابن زيد است و ضحّاك و روايت عطيّه [٧]عن ابن عبّاس.و محمّد حنفيّه [٨]گفت: مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّٰهُ ،اى من الحلال دون الفجور،يعنى به حلال مقاربت كنى نه به حرام.

ابن كيسان گفت:معنى آن است كه به ايشان مواقعه آنگه كنى كه ايشان روزه ندارند و معتكف و محرم نباشند،يعنى در اوقاتى كه حلال بود شما را مواقعه ايشان.

فرّاء گفت:مثال اين چنان باشد كه كسى گويد:أتيت الأمر من مأتاه،اى من الوجه [٩]الّذي يؤتى،از آن ره آن باشد.واقدى گفت:مراد آن است كه فى الفرج،و مراد به«من»،«في»است،چنان كه گفت:اروني ما ذا خلقوا من الارض،اى فى الأرض،و قوله: إِذٰا نُودِيَ لِلصَّلاٰةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ [١٠]،أى في يوم الجمعة.

إِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوّٰابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ،مقاتل سليمان گفت و كلبى:يحبّ