روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣٦ - ترجمه

سعيد مسيّب [١]روايت كند از ابو هريره از رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-كه گفت:هركه او با زن حايض قربت كند و او را فرزندى آيد[٢٨٧-ر]، و آن فرزند را جذام [٢]بود،گو كس را ملامت مكن جز خويشتن را،و هركه او روز شنبه و چهارشنبه خون گيرد و او را برص [٣]رسد،گو ملامت خويشتن را كن.

عائشه روايت كند كه:يك شب با رسول-صلوات اللّٰه و سلامه عليه و آله [٤]-خفته بودم،مرا حالت عذر پيدا شد،از بستر بجستم و كناره‌اى گرفتم.رسول -صلوات اللّٰه و سلامه عليه و آله [٥]-گفت:چه بود تو را؟مگر حائض شدى؟گفتم:

آرى.گفت:ازار را بند سخت كن و بازآى و به جاى خود بخسپ.و امّ سلمه مانند اين روايت كند،و مانند اين روايت است از ميمونه زوجة النّبي-صلوات اللّٰه و سلامه عليه و آله [٦].

عائشه گويد،رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم [٧]-مرا گفت:آن نماز كن [٨]مرا ده.من گفتم:يا رسول‌اللّٰه!من حائضم،گفت:

ان حيضتك ليست في يدك ، حيضت در دست نيست.

و از او پرسيدند كه:شايد كه با حائض نان خورند؟گفت:رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم [٩].با من از يك اناء آب خوردى و از يك قدح.و گاه او [١٠]اوّل خوردى و من دوم،و گاه من اوّل خوردمى و او دوم،[و اعتبار كردم نيك،دهن هم آنجا بنهادى كه من نهاده بودمى] [١١].

اين اخبار دليل مى‌كند بر آنكه از [١٢]حائض هيچ حرام نيست مگر وطى او در فرج.و امّا ديگر چيزها همه [١٣]رواست،به خلاف آن‌كه گبركان و ترسايان كردند،