تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٢٧ - تفسير ابيات

تفسير ابيات روزى عايشه به پيامبر اكرم گفت : يا رسول الله تو هر كجا كه باشد در پيدا و نهان نماز مى گزارى ، در صورتى كه پليد و ناپاك و طفلى كه بىپروا تنجيس مى كند به خانه وارد مى شوند و شما بدون آن كه سجاده‌اى بگذارى به هر زمين كه مى رسى نماز مى خوانى ؟ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : خداوند متعال براى مردان الهى نجسها را پاك نموده است [ اين مطلب هم از نظر فقهى صحيح نيست ، زيرا اولًا - روايت مزبوره كه تقريباً متواتر است حكم كلى براى هر مسلمان است .
ثانياً - مقصود از روايت پاك قرار دادن نجسها نيست ، بلكه بيان اين است كه زمين هم سجده گاه است و هم پاك است ، مگر اين كه اثبات شود كه با نجاستى آلوده گشته است . ] سجده گاهم را خداوند متعال تا طبقهء هفتم پاك گردانيده است . آگاه شو و هرگز با بزرگان حسادت مورز و الا به سر نوشت شيطان مبتلا مى شوى . مردان الهى داراى آن اعتلاى روحى هستند كه اگر زهرى بخورند در كام آنها شهد مى گردد ، در صورتى كه تو اگر شهدى بخورى به زهر مبدل مى شود .
آن مرد الهى را با خود مقايسه مكن ، زيرا او خود از نظر معنوى دگرگون شده و لذا كارهايى كه مربوط به اوست نيز تغيير يافته و شبيه افعال انسانهاى عادى نيست . هر آتش كه براى او تصور كنى لطف و نورى است كه بر جان او مى تابد . مگر نمى بينى كه قدرت خداوندى مرغ ناچيز ابابيل را چگونه بر لشكريان فيل سوار ابرهه پيروز گردانيد و اگر قدرت خداوند نبود يك مرغ ضعيف چگونه مى توانست پيلى را از پاى در آورد . چند مرغك ضعيف لشكر انبوهى را با صلابت و هيبت حق پاى مال كرد . اگر در اين باره شك و وسوسه‌اى دارى برو سوره فيل را بخوان و اگر با آن آيات بينات هم جدال كرده و در مقابل آن مقاومت بورزى ، نخواهى توانست از مردان الهى بويى ببرى .