تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٠٨ - اگر مردم خدا را مى شناختند ، اين اندازه گستاخى نمى كردند

((٣١٠٨)) بر در اين خانه گستاخى ز چيست ؟
گر همى دانند كاندر خانه كيست
اگر مردم خدا را مى شناختند ، اين اندازه گستاخى نمى كردند آرى :
« إِنَّما يَخْشَى الله مِنْ عِبادِه اَلْعُلَماءُ » ٣٥ : ٢٨ ( فقط دانشمندان ( دانايان عموماً ) هستند كه از خدا مى ترسند .
آيا اين همه بىاعتنايىها و گستاخىها با خدا شناسى و خدا يابى مى تواند سازگار باشد ؟ اين مطلب كاملًا صحيح است ، بسيار شايسته بود كه جلال الدين مضمون بيت مورد تحليل و تفسير را در آن مورد هم بياد بيندازد كه مى خواهد از افرادى كه « انا الحق » گفته‌اند دفاع نمايد . در دفتر اول در « در بيان معنى فى التأخير آفات » پس از آن كه مى گويد :

آن منم خم خود انا الحق گفتن است رنگ آتش دارد الا آهن است آتش چه ؟ آهن چه ؟ لب ببند ريش تشبيه و مشبه را بخند
اين بيت را مى گويد :

بىادب حاضر ز غايب خوش تر است حلقه گر چه كژ بود نى بر در است ؟

ملاحظه مى شود كه گستاخى در بارگاه الهى را بدان جهت كه همراه با راهيابى به حضور الهى است تجويز مى كند ، در اين صورت با بيت مورد تحليل و تفسير تناقض خواهد داشت .