تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٣٥ - اختلاف اديان از ديدگاه قرآن

نموديم تا مردم به عدالت قيام كنند ) .
جاى ترديد نيست كه ايجاد عدالت فردى و اجتماعى مورد اتفاق كلمهء تمام اديان الهى است .
ب - « وَما نُرْسِلُ اَلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ . » ٦ : ٤٨ [١] ( ما پيامبران را نفرستاديم مگر براى بشارت دادن و تهديد نمودن انسانها ) .
اين دو پديده هم كه در حقيقت جنبهء تحريك دارد و از كيفر الهى مى ترساند و به پاداش الهى اميدوار مى سازد ، مورد اتفاق نظر تمام اديان مى باشد .
ج - « وَما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا الله مُخْلِصِينَ لَه اَلدِّينَ حُنَفاءَ وَيُقِيمُوا اَلصَّلاةَ وَيُؤْتُوا اَلزَّكاةَ وَذلِكَ دِينُ اَلْقَيِّمَةِ . » ٩٨ : ٥ [٢] ( آنان مأمور نبودند مگر اين كه خدا را با اخلاص و با اسناد دين به او بپرستند در حالى كه رستگارانند ، نماز بر پا دارند و زكات بدهند ، اين است دين ملت با ارزش [ يا محكم ] ) .
در اين آيه سه مسئلهء اساسى تمام اديان باز گو شده است :
پرستش خدا از روى اخلاص ، برقرار ساختن رابطه ميان انسان و خدا و تنظيم مسئلهء معاش .
گروه سوم - آياتى است كه با صراحت كامل اتحاد هدف پيامبران را بيان مى كند مانند :
الف - « آمَنَ اَلرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْه مِنْ رَبِّه وَاَلْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِالله وَمَلائِكَتِه وَكُتُبِه وَرُسُلِه لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِه وَقالُوا سَمِعْنا وَأَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَإِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ . » ٢ : ٢٨٥ [٣]

[١] سوره كهف آيهء ٥٦ و سوره انعام ، آيهء ٤٨ . .
[٢] سوره بيّنه ، آيهء ٥ . .
[٣] سوره بقره ، آيهء ٢٨٥ . .