تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٦٩ - قرآن و زشتى و زيبايى در خلقت

را مورد آزمايش قرار بدهيم و آنان كه داراى عمل بهترين هستند تشخيص داده شوند ) .
« إِنَّا زَيَّنَّا اَلسَّماءَ اَلدُّنْيا بِزِينَةٍ اَلْكَواكِبِ ٣٧ : ٦ . . . » [١] ( آسمان دنيا ( آسمان اولى ) را با زينت ستارگان مزين ساختيم ) .
دو مسئله در اين قبيل آيات وجود دارد كه زيبايى واقع در خود موجودات را نمى تواند بيان كند :
مسئلهء اول - كلمهء زينت مانند حسن به طور فراوان در نيكويىهاى معنوى و غير محسوس به كار برده مى شود ، مانند : گفتار آن عرب به امير المؤمنين عليه السلام :
« و الله يا على ما تزينت بالخلافة و لكن الخلافة زينت بك . » .
( سوگند به خدا ، يا على با خلافت مزين نشدى ، بلكه خلافت با تو مزين گشته است ) .
و « زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا اَلْحَياةُ اَلدُّنْيا . » ٢ : ٢١٢ [٢] ( به آنان كه كفر ورزيده‌اند زندگانى مزين شده ) .
مسئلهء دوم - در آن موارد هم كه زينت به معناى زيبايى محسوس به كار برده مى شود ، مفهوم جلوه و نمود از آن اخذ مى شود و اين مفهوم ناظر و درك كننده را در جلوهء زيبايى دخالت مى دهد ، به همين جهت است كه حتى به زشتىها هم گاهى مزين اطلاق شده است از قبيل :
« وَزَيَّنَ لَهُمُ اَلشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . » ٦ : ٤٣ [٣] ( شيطان كردارهاى آنان ( تبه كاران ) را براى آنها مزين جلوه مى داد ) .
« إِنَّ اَلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ ٢٧ : ٤ . . . » [٤]

[١] سوره صافات ، آيهء ٦ . .
[٢] سوره بقره ، آيه ٢١٢ . .
[٣] سوره انعام ، آيهء ٤٣ . .
[٤] سوره نمل ، آيهء ٤ . .