تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٦٠ - حكم تقديم قبول بلفظ اشتريت و امثال آن بر ايجاب

قوله: و قبول الاثر: عطف تفسير است براى « الانتقال » .

قوله: فانّ مجرّد انشاء المالكيّة: مقصود انشاء مشترى است كه انشاء مالكيّت خود نسبت به مال بايع را مى‌كند كه اين انشاء شرائطى دارد و از جمله آنها اينستكه بايد پس از انشاء تمليك بايع قرار گيرد.

قوله: لو نوى تملّك المباحات: مباحات مانند حيواناتيكه در بيابانها و دشتها رها هستند همچون آهوها و گوزن‌ها كه مجرّد نيّت تملّك آنها موجب نمى‌شود كه آنها بملك شخص درآيند بلكه اثبات يد و صيد نمودن آنها شرط مى‌باشد.

قوله: او اللقطة: معطوف است به « المباحات » .

قوله: فانّه لا قبول فيه رأسا: ضمير در « فانّه » بمعناى « شأن » بوده و ضمير مجرورى در « فيه » به اشتريت مقدّم بر ايجاب راجع است.

قوله: و قبول الاثر: عطف تفسير است براى « مطاوعه » .

قوله: و لا يعتبر انشاء انفعال نقل البايع: يعنى در جانب قبول شرط نيست كه مشترى انشاء انفعال و قبول فعل بايع را بنمايد تا بدين ترتيب تقدّمش بر ايجاب معقول نباشد.

قوله: بل هو ظاهر اطلاق الشيخ: ضمير « هو » به جواز تقدّم قبول بلفظ اشتريت راجع مى‌باشد.

قوله: بين المنع عنه: ضمير در « عنه » به انعقاد عقد بواسطه استيجاب و ايجاب راجع است.

قوله: و احترز بذلك: ضمير فاعلى در « احترز » به سيّد (ره) راجع بوده و مشار اليه « ذلك » اعتبار ايجاب و قبول مى‌باشد.

قوله: انّ المصرّح بذلك: مشار اليه « ذلك » عدم جواز تقديم قبول بر ايجاب مى‌باشد.

قوله: مع انّه لم يزد على الاستدلال: ضمير در « انّه » به شيخ طوسى در خلاف راجع است.

قوله: بانّ ما عداه: يعنى ما عد الاستيجاب و الايجاب.

قوله: و ليس على صحّته دليل: ضمير در « صحّته » به استيجاب و ايجاب راجع است.