تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٨٢ - وجه اشتراط تنجيز در عقد بيع

معلوم نبوده كما اينكه عدم وقوع و حصولش نيز متيقّن نمى‌باشد مانند آمدن مسافر از سفر فلذا اگر در صيغه عقد بگويند: بعتك هذا المتاع بكذا ان قدم مسافرى، اصطلاحا آنرا عقد معلّق بر شرط خوانند.

قوله: للجهل بثبوتها حال العقد: ضمير در « ثبوتها » به مشيّت راجع است.

قوله: و بقائها مدّته: يعنى و للجهل ببقاء المشيه مدّة العقد.

قوله: و هو احد قولى الشافعى: ضمير « هو » به عدم الصّحة راجع است.

قوله: و اظهرهما عندهم الصحّة: ضمير در « اظهرهما » به قولين عود مى‌كند.

قوله: لانّ هذه صفة الخ: مشار اليه « هذه » صحّة عقد مى‌باشد.

قوله: لانّه لو لم يشاء لم يشتر: ضمير در « لانّه » به مشترى راجع است و اين عبارت علّت است براى لانّ هذه صفة الخ.

قوله: و تبعه على ذلك: ضمير منصوبى در « تبعه » به مرحوم علّامه راجع بوده و مشار اليه « ذلك » حكم بعدم صحّت مى‌باشد.

قوله: لانّ الانتقال: يعنى انتقال العوضين الى المتعاقدين.

قوله: و مقتضا ذلك: يعنى و مقتضاى كلام مرحوم شهيد.

قوله: كما صرّح به المحقّق فى باب الطّلاق: ضمير در « به » به اعتبار عدم تعليق بر امر مجهول راجع است.

قوله: لانّه بعرضة عدم الحصول: ضمير در « لانّه » به تعليق راجع بوده و مقصود از آن معلّق عليه مى‌باشد.

قوله: و لو قدّر العلم بحصوله: كلمه « لو » وصليّه است.

قوله: كالتّعليق على الوصف: مقصود از « وصف » امرى است كه در آينده حصولش قطعى مى‌باشد همچون طلوع آفتاب و فرارسيدن شب و امثال ايندو.

قوله: لانّ الاعتبار بجنس الشرط: مقصود از « شرط » تعليق است.

قوله: دون انواعه: همچون وصف كه يكى از انواع تعليق محسوب مى‌شود.

قوله: ثمّ قال: يعنى ثمّ قال الشهيد (ره).

قوله: فعلى هذا: يعنى بنا بر اينكه مطلق تعليق موجب بطلان باشد.

قوله: ان كان لى الخ: يعنى شخصى ادّعاء كرده كه من در فروش اينمتاع وكيل‌