تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٧٤ - موالات و اعتبار آن در عقد بيع

شرح مطلوب‌

قوله: فيقدح تخلّل الفصل المخلّ الخ: مقصود از « فصل » فاصل است اعمّ از آنكه زمان بوده يا كلام باشد.

قوله: و انضباط ذلك انّما الخ: مشار اليه « ذلك » تحقّق هيئت اتّصاليّه مى‌باشد.

قوله: فهو فى كلّ امر بسحبه: ضمير « هو » به تحقّق هيئت اتّصاليّه راجع است.

قوله: و القرائة: يعنى قرائت نماز.

قوله: كما هو مقتضى التّمسّك الخ: ضمير « هو » به صدق العقد راجع است.

قوله: بل الملك: يعنى فى اعتبار العقد فى الملك.

قوله: و امّا جعل المأخذ فى ذلك الخ: مشار اليه « ذلك » اعتبار موالات مى‌باشد.

قوله: فلانّه منشاء الانتقال الى هذه القاعدة: ضمير در « فلانّه » به اعتبار اتّصال بين الاستثناء و المستثنا منه راجع بوده و مقصود از « هذه القاعدة» قاعده لزوم موالات مى‌باشد.

قوله: ان يكون الوجه فيه: ضمير در « فيه » به انتقال الى هذه القاعدة راجع است.

قوله: لخروج المستثنى منه معه: ضمير در « معه » به مستثنا عود مى‌كند.

قوله: فصدقه يتوقّف عليه: ضمير در « صدقه » به مستثنا منه و در « عليه » به مستثنا عود مى‌كند.

قوله: كان طول الفصل هناك اقبح: مشار اليه « هناك » باب استثناء مى‌باشد.

قوله: ثمّ تعدّى منه: ضمير در « منه » به باب استثناء راجع است.

قوله: ثمّ فى تطبيق بعضها: يعنى بعض الامثلة.

قوله: و لعلّ هذا: مشار اليه « هذا » فصل بين ايجاب و قبول مى‌باشد.

قوله: موهن آخر: شايد مقصود از دو موهن يكى ضعف سند بوده و ديگرى فاصله شدن بين ايجاب و قبول باشد.

متن:

و من جملة الشرائط التّي ذكرها جماعة: التنجيز في العقد: بأن لا يكون معلّقا على شيئ بأداة الشرط: بأن يقصد المتعاقدان انعقاد المعاملة في صورة وجود ذلك الشيئ، لا في غيرها.