مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٧٨ - امامت در نهج البلاغه
پوشيده و بند شمشيرش و كفشهايش از ليف خرما بود و پيشانيش از كثرت سجده مانند زانوى شتر شده بود.
آنحضرت درباره بدكاران فرموده: «كانهّم ائمة الكتاب و ليس الكتاب امامهم» خ ١٤٧، ٢٠٥ گوئى آنها پيشوايان قرانند و قرآن پيشواى آنها نيست.
امامت در نهج البلاغه
در رابطه با امامت و ولايت در نهج البلاغه مطالب گوناگونى آمده كه به مقدارى از آنها اشاره مىكنيم، امام صلوات الله عليه درباره فضيلت اهل بيت و اينكه امامان و اوصياء رسول الله ص از قريشند فرموده: «انّ الائمة من قريش غرسوا فى هذا البطن من هاشم لا تصلح على سواهم و لا تصلح الولاة من غيرهم» خ ١٤٤، ٢٠١ جانشينان پيامبر از قريشند در قريش از تيره بنى هاشم كاشته شدهاند، امامت بر غير آنها صلاحيت ندارد و واليان از غير آنها صلاحيت امامت را ندارند، منظور آنحضرت از «هذا البطن» خودش مىباشد چنانكه ابن ميثم در شرح خويش فرموده: اين كلام صريح است در اينكه امامت فقط در قريش است آنهم از نسل آنحضرت، اما ديگران صلاحيت امامت ندارند. و امامت نيز براى آنها شايسته نيست.
از رسول خدا ٦ به طور متواتر نقل شده كه فرمودهاند «يكون بعدى اثنى عشر خليفة كلهم من قريش» براى نمونه به كتاب منتخب الاثر تأليف آية الله صافى ص ١٠- ٤٣ رجوع شود كه آنرا از بيشتر از صد محّل از كتب شيعه و اهل سنت نقل كرده است ابن ابى الحديد در شرح اين كلام سئوالاتى طرح كرده و از همه جواب داده و در آخر گفته: اگر گوئى تو نهج البلاغه را بنا بر قواعد معتزله تفسير مىكنى، معتزله گويند: قرشى بودن شرط امامت نيست با آنكه كلام امام در شرط بودن صريح است، كه بايد قرشى و هاشمى باشد در جواب گويد: اگر ثابت شود كه اين كلام سخن امير المؤمنين است از مذهب خودم دست مىكشم زيرا پيش من ثابت شده كه رسول خدا ٦ فرموده «على مع الحق و الحق مع على يدور معه حيثما دار» در خاتمه لازم است بدانيم