مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٥٧ - بهج
مىشود، چنانكه به محمد بن الحنفيّة فرموده: «يا بنىّ انى اخاف عليك الفقر فاستعذ بالله منه» حكمت ٣١٩، اى پسر عزيزم من بر تو از فقر مىترسم از آن به خدا پناه ببر.
بنت
دختر، همچنين است «ابنة» چنانكه در رابطه با دفن حضرت فاطمه ٣ خطاب به رسول الله ٦ گفته است: «السلام عليك يا رسول الله عنى و عن ابنتك النازلة فى جوارك و السريعة اللحاق بك» خ ٢٠٢، ٣١٩ جمع آن بنات آيد.
بنى
بنى، بناء و بنيان مصدر هستند به معنى بنا ساختن، «بناء» به معنى مفعول «مبنّى» نيز آيد همچنين است «بنيان»،: «انّ لله ملكا ينادى فى كل يوم لدو اللموت و اجمعوا للفناء و ابنوا للخراب» حكمت: ١٣٢، اين لفظ با مشتقات آن بيست و شش بار در «نهج» ديده مىشود.
بوانى
جمع بانيه به معنى اسم فاعل و نيز دنده سينه آيد، آن فقط يكبار در «نهج» آمده: «ألقت السّحاب برك بوانيها» خ ٩١، ١٣٣
صبحى صالح «بوان» بكسر واو را ستون خيمه معنى كرده و آنرا در كلام امام ٧ تثنيه گرفته است
رجوع شود به (برك)
بهت
(بر وزن عقل) تحّير و دهشت. بهتان دروغى است كه شخص را متحيّر كند، اين كلمه فقط چهار بار در «نهج» آمده است. آنحضرت درباره خويش فرمايد: «يهلك فىّ رجلان محّب مفرط و باهت مفتر» حكمت ٣٦٩ درباره من دو نفر هلاك مىشود: دوست دارنده مفرط (كه مرا از حدّ بشر بالا بداند) و بهتان گوى افتراء گوى. و درباره منافقان فرموده: «فتقرّبوا الى ائمّة الضّلالة و الدعاة الى النار بالزور و البهتان» خ ٢١٠، ٣٢٦، ايضا در خ ٨٣، ١٧٢. «بهتة السئوال» خ ٨٣، ١١٢ در محن خواهد آمد.
بهج
(بر وزن شرف) شادى اين لفظ تنها سه بار در «نهج» يافته است «بهجت»: زيبائى كه بيننده را شاد گرداند، آنحضرت به معاويه عليه لعائن الله مينويسد: «و كيف انت صانع اذا تكشّفت عنك جلابيب ما انت فيه من دنيا قد تبهجت بزينتها و خدعت بلذّتها...» نامه ١٠، ٣٦٩. چه كار خواهى كرد آنگاه كه كنار زده شود