مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥٦٤ - سوف
به عاملان خراج نوشته: «و لا تضربنّ احدا سوطا لمكان درهم و لا تمسنّ مال احد من الناس مصّل او معاهد» نامه ٥١، ٤٢٥ براى يكدرهم به كسى تازيانه نزنيد، به مال كسى دست درازى نكنيد، مسلمان و اهل نماز باشد يا اهل ذمّه... «سياط» جمع سوط است (خ ١٧٦)
ساعة
راغب گويد: ساعت جزئى است از اجزاء زمان
جوهرى آنرا وقت حاضر گفته است
آن به معنى مطلق وقت است جزئى باشد يا زياد و موارد زيادى در «نهج» به كار رفته است، روز قيامت را به علت وقت و زمان بودن ساعت گفتهاند، در فضيلت خويش فرموده: است: «و لقد علم المستحفضون من اصحاب محمد صلى اللّه عليه و آله انّى لم اردّ على الله و لا على رسوله ساعة قطّ» خ ١٩٧، ٣١١، امانتداران از اصحاب رسول خدا ص مىدانند كه من حتى لحظهاى بر خدا و رسول مخالفت نكردهام. در حكمت ٣٩٠ فرموده: «للمؤمن ثلاث ساعات فساعة يناجى فيها ربّه...» كه منظور از ساعات و ساعت، وقت است، ساعت به معنى امروز در آن وقت نبوده است.
سوغ
فرو رفتن از حلق به آسانى، اساغه: فرو بردن از حلق. پنج مورد از آن در «نهج» يافته است به آنكس كه بيت المال را دزديد به مكّه فرار كرد و مشغول خوشگذرانى شد مىنويسد: «أو ما تخاف نقاش الحساب... كيف تسيغ شرابا و طعاما و انت تعلم انّك تأكل حراما و تشرب حراما» نامه ٥١، ٤١٣ آيا از مداقّه حساب نمىترسى چطور شراب و طعامى را به آسانى از حلق فرو مىبرى با آنكه مىدانى حرام مىخورى و حرام مىنوشى.
مساغ
محل فرو رفتن در يك كلامى عجيب فرموده: «و لئن امهل الله الظالم فلن يفوت اخذه و هو له بالمرصاد على مجاز طريقه و بموضع الشجامن مساغ ريقه» خ ٩٧، ١٤١، اگر چه خداوند به ظالم مهلت مىدهد، ولى هرگز انتقام او از خدا فوت نمىشود، خدا در كمين اوست بر محل عبورش و در محلّ گلوگير شدن استخوان از مجراى آب دهانش (از حلقش)
سوف
سوف به معنى استقبال فقط دو بار در «نهج» آمده است نامه ٣١ و