مفردات نهج البلاغه - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٣٣ - رجح
سمينها غثّا» خ ١٩٠، ٢٨٢ دنيا نسبت به انسان مانند روزى مىشود كه گذشته و يا ماهى كه منقضى شده است و تازهاش كهنه و فربهش لاغر مىشود.
رجا
ارجاء: تأخير انداختن:
«ارجا الامر: اخّره»
از اين لفظ دو مورد در «نهج» آمده است، كسى از آن حضرت خواست او را موعظه كند فرمود: «لا تكن ممّن يرجو الآخرة بغير العمل و يرجّى التوبة بطول الامل» حكمت ١٥٠ نباش، مانند كسيكه آخرت را اميد دارد بدون عمل و توبه را تأخير مىاندازد با آرزوى دراز «ترجئه» تأخير انداختن است.
رجّ
حركت دادن و حركت كردن:
«رجّ الشىء رجّا حركه و تحرك»
سه مورد از اين لفظ در «نهج» آمده است، درباره معاد فرموده: «و جاء من امر اللّه ما يريده من تجديد خلقه، اماد السمآء و فطرها و ارجّ الارض و ارجفها و قلع جبالها و نسفها» خ ١٠٩، ١٦١، مىآيد از فرمان خدا آنچه مىخواهد از آفرينش جديد، حركت مىدهد آسمانرا و مىشكافد آنرا و زمين را حركت مىدهد و مىلرزاند و كوههايش را بركنده و ريز ريز مىكند. در بعضى نسخهها «رجّ» است به طور ثلاثى. امّا كلام آنحضرت «رجّة صدره» در «رده» خواهد آمد.
رجيج
مضطرب. متحرّك. در رابطه با ملائكه فرموده: «و حشابهم فتوق اجوائها و بين فجوات تلك الفروج زجل المسبّحين منهم فى حظائر القدس... و وراء ذالك الرجيح الذى تستكّ منه الاسماع سبحات نوز...» خ ٩١، ١٢٩ (اشباح) يعنى شكافهاى آسمانها را با ملائكه پر كرد، و ميان فضاهاى آن شكافها صداهاى بلند شده تسبيح كنندگانست در حظيرههاى قدس. و در پى آن زلزله و اضطراب كه گوشها از آن كر مىشود، طبقات نور است.
رجح
رجوح و رجحان در اصل ميل و سنگينى ترازوست گويند:
«رجح الميزان رجوحا: مال»
على هذا آن به معنى برترى به كار مىرود، از اين ماده چهار مورد در «نهج» آمده است. درباره حمد خدا فرموده: «فانّه ارجح ما وزن و افضل ما خزن» خ ٢، ٤٦، حمد خدا برترين و سنگينترين چيزى است كه وزن شده و بهترين چيزى است كه ذخيره گشته است