تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٤٧ - حكم تقدم قبول بلفظ امر بر ايجاب

در جواز و عدم جواز تقديم قبول بلفظ امر بر ايجاب بين علماء اختلاف بسيار است كه در ذيل به پاره‌اى از آنها اشاره مى‌كنيم:

رأى مرحوم شيخ طوسى و مختار مصنّف (ره)

مرحوم شيخ طوسى در كتاب مبسوط مى‌فرمايند:

اگر مشترى به بايع بگويد: بعنيها بالف (آنرا بمن به هزار تومان بفروش)

و بايع بگويد: بعتك (بتو فروختم)

اين عقد صحيح نيست.

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

اقوى از نظر ما اينستكه عقد مذكور صحيح نيست مگر آنكه بعد از آن مشترى بگويد: اشتريت.

و همين رأى را مرحوم شيخ طوسى در كتاب خلاف اختيار فرموده است.

كلام مرحوم ابن زهره در غنيه‌

مرحوم ابن زهره در كتاب غنيه تصريح كرده و فرموده است:

از اينجهت حصول ايجاب را از بايع و قبول را از مشترى معتبر دانسته‌ايم تا بدينوسيله از رأى كسانيكه عقد را بواسطه استدعاء مشترى منعقد مى‌دانند احراز كرده باشيم، بنابراين اگر مشترى به بايع بگويد: بعنيه بالف (آنرا بمن به هزار تومان بفروش).

و سپس بايع بگويد: بعتك (آنرا بتو فروختم).

اين عقد را ما منعقد نمى‌دانيم مگر آنكه مشترى بعد از ايجاب بايع بگويد:

اشتريت يا قبلت.

سپس مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

مرحوم ابن ادريس در سرائر و ابن حمزه در وسيله نيز باينقول تصريح فرموده‌اند.

و از محقّق ثانى عليه الرّحمه در كتاب جامع المقاصد منقولست كه ظاهر كلمات علماء اينستكه رأى مذكور اجماعى و اتّفاقى است.