شبهه بى اساس: رجال كليسا در برابر دلايل روشن نبوت پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)، تاب مقاومت نياورده وپيوسته مى كوشند از طريق ايجاد شبهات واهى و سست، از فشار وجدان خود بكاهند و در تضعيف عقايد جوانان اسلامى بكوشند; اين گروه در مورد نام پيامبر كه در انجيل يوحنا به لفظ احمد وارد شده است مدّعى شده اند كه انجيل از نبوّت پيامبرى به نام احمد گزارش داده در حالى كه نام پيامبر مسلمانان محمّد است نه احمد!

اين شبهه به اندازه اى بى پايه است كه حتى نمى توان آن را در رديف ديگر شبهات كه استحقاق پاسخ دارند قرار داد، زيرا قرآنى كه او را محمّد مى نامد احمد نيز ناميده است مسلمانان كه او را محمّد مى خوانند احمد نيز مى خوانند، ابوطالب در اشعار فراوانى كه دارد او را احمد ناميده و در بيتى چنين مى فرمايد:

لَقَدْ أَكْرَمَ اللّهُ النَّبِيَّ مُحَمَّداً *** فَأَكْرَمُ خَلْقِ اللّهِ فِي النّاسِ أَحْمَدُ

«خداوند محمّد نبى را گرامى داشت ; گرامى ترين خلق خدا در ميان مردم احمد است».

اين تنها ابوطالب نيست كه در قصايد متعدد خود از او به نام احمد ياد كرده است، بلكه اميرمؤمنان، و حسان بن ثابت شاعر عصر رسول خدا، و كعب بن مالك، و ورقة بن نوفل، و حمزة بن عبد المطلب و عاتكه دختر عبد المطلب، وصفيه همسر رسول خدا، وكسان ديگر در قصايد واشعار خود او را احمد ناميده اند و از اين طريق باب اين شبهه را به روى شبهه تراشان بسته اند.[١]

اگر پيامبر در ميان قريش به نام احمد، بسان «محمّد» معروف نبود هرگز نمى توانست با قاطعيت تمام وحى الهى را بر آنان تلاوت كند وبگويد:

[١] براى آگاهى از متون اين قصايد واشعار به كتاب مفاهيم القرآن، ج٣، ص ٥٠٩ـ ٥١٦ مراجعه فرماييد.