(قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَة سَواء بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلاّ نَعْبُدَ إِلاّ اللّهَ وَلا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللّهِ فَإِنْ تَوَلَّوا فَقُولُوا اشْهدُوا بِأَنّا مُسْلِمُونَ) [١].

«بگواى اهل كتاب به سوى سخن واحدى كه ميان ما وشما مشترك است، بشتابيد وآن اينكه جز خدا را، نپرستيم.چيزى را شريك او قرار ندهيم برخى، برخى ديگر، غير خداوند را «رب» (كسى كه سرنوشت انسان در دست او است) خود نپذيريم اگر روى برگردانيدند، بگوييد آگاه باشيد ما مسلمانيم».

در حالى كه خطّ توحيد، خطّ مشترك ميان تمام آيينهاى آسمانى است ولى متأسفانه «يهود» وبيش از آنها «مسيحيان » از آن منحرف شده ودر پيكره توحيد، از روى جهل ونادانى، شرك ودوگانگى جوانه زده است.

انحراف يهود از خطّ اصيل توحيد

يهود امروز وديروز خود را فرزند آيين توحيد دانسته وسرگردانى خود را در جهان ـ بطور غلط ـ از طريق ثبات بر آيين يكتاپرستى توجيه مى كنند ولى قرآن يادآور مى شود كه يهوديان معاصر عصر رسالت از «شرك» مصون نمانده وبسان مسيحيان براى خدا، فرزندى به نام «عزير» تراشيده اند چنانكه مى فرمايد:

(وَقالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَ قالَتِ النَّصارى اَلْمَسيحُ ابْنُ اللّهِ ذلِكَ قَولُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللّهُ أَنّى يُؤْفَكُونَ).[٢]

«يهوديان گفتند «عزير» فرزند خدا است ومسيحيان نيز گفتند مسيح فرزند خدا

[١] سوره آل عمران، آيه ٦٤.
[٢] سوره توبه، آيه ٣٠.