منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٧٠

ب: (إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ).

«آنگاه كه بر وجود چيزى حكم كند، به او مى گويد باش او نيز تحقّق مى پذيرد».

٦ـ سوره مريم آيه هاى ٣٨٨ـ ٩٥.

(وَقالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً).

«گفتند كه خدا براى خود فرزند اختيار كرده است».

(لَقَدْجِئْتُمْ شَيْئاً إِدّا).

«سخن زشت وزننده اى آورديد».

(تَكادُ السَّمواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الأَرْضُوَ تَخِرُّ الجِبالُ هَدّاً).

«نرديك است آسمانها به خاطر اين سخن از هم متلاشى گردد، و زمين شكافته شود، وكوهها فرو ريزد».

(أَنْ دَعَوا لِلرَّحْمنِ وَلَداً).

«از اينكه براى او فرزندى ادعا كرده اند».

(وَما يَنْبَغي لِلرَّحْمنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً).

«شايسته نيست كه او فرزندى برگزيند».

(إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمواتِ وَ الأَرْضِ إِلاّ آتِى الرَّحْمنِ عَبْداً).

«آنچه در آسمانها وزمين است در برابر خداى رحمان بنده او هستند».

(لَقَدْ أَحْصاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدّاً).

«همه آنها را احصاء كرده وشمرده است».

(وَكُلّهُمْ آتِيهِ يَوْم القِيامَةِ فَرداً).

«همگى روز رستاخيز تنها نزد او حاضر مى شوند».

در اين اين آيات روى جهات ياد شده در زير تكيه شده است: