واو از ترس گزند آنان فوراً مدينه را به عزم مكه ترك گفت ودر نيمه راه در نقطه اى به نام «ابواء» درگذشت وبه هنگام احتضار ديدگان خود را باز كرد، وبه صورت فرزند خود نگريست واين دو بيت را سرود:

إن صح ما أبصرت في المنام *** فأنت مبعوث إلى الأنام

فاللّه انهاك عن الأصنام *** أن لاتواليها مع الأقوام

«اگر آنچه در رؤيا ديده ام صحيح وپا برجا باشد تو بر انگيخته شده جهانيان هستى خدا تو را از گرايش به بت بازداشته تا مانند ديگران به ولايت آنها معتقد نباشى».

آنگاه آخرين جمله هاى او اين بود «كلّ حي ميت، وكلّ جديد بال، وكلّ كبير يفنى، وأنا ميّتةٌ وذكري باق وولدت طهراً».

«هر زنده اى مى ميرد، هر تازه اى كهنه مى شود، هر بزرگى، فنا پذير است ومن مى ميرم وياد من جاودان است و بر آيين پاك متولّد شدم».

زرقانى در شرح مواهب از جلال الدين سيوطى نقل مى كند كه او پس از نقل اين قسمت مى گويد اين اعترافها حاكى است كه او يكتاپرست بوده زيرا از آيين ابراهيم نام برده واز رسالت فرزند خود بشارت داده است.[١]

شيخ مفيد كه بيانگر عقائد اماميه است مى گويد: علماى اماميه اتّفاق نظر دارند كه نياكان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)از آدم تا عبد اللّه همگى مؤمن و موحّد بودند و در اين مورد با آيات قرآن واخبار استدلال نموده اند و خود پيامبر فرمود: من پيوسته از صلب پدران پاك به رحمهاى مادران پاكيزه منتقل مى شدم تا ديده به اين جهان گشودم سپس مى افزايد: آمنه بنت وهب بر خطّ توحيد بود و او در زمره مؤمنان محشور مى شود.[٢]

[١] الاتحاف، نگارش شيرازى، ص ١٤٤، سيره زينى دحلان در حاشيه سيره حلبى، ج١، ص ٥٧.
[٢] أوائل المقالات، ص ١٢.