كمك كند:(لَتَنْصُرُنَّهُ) از آنجا كه اعزام هر پيامبر صاحب كتابى، پس از درگذشت پيامبر قبلى، صورت مى گرفت طبعاً مقصود، كمك كردن پيروان رسول پيشين، به اشاعه نبوت بعدى است نه كمك كردن خود پيامبر قبلى!

ثالثاً: در صورتى بايد به رسالت پيامبر بعدى ايمان آورد وكمك كرد كه او نيز تصديق كننده آنها باشد تا دعوت همگى هماهنگ باشد وفيض الهى بدون وقفه در جامعه جريان يابد.

رابعاً: هدف از اين كار اين است كه حقانيت پيامبر بعدى به صورت روشن ثابت گردد وآموزگاران مكتب وحى همديگر را كمك كنند.

آيه اين مسئله را به صورت كلّى وعمومى مطرح مى كند ولى مصداق روشن آن، همان پيامبر اسلام است وآيه مى رساند كه خداوند بزرگ از كلّيه پيامبران يا از آن پيامبر صاحب كتاب وشريعتى كه پيش از پيامبر گرامى مبعوث شده، پيمان مؤكّد گرفته است كه به نبوت ورسالت او ايمان آورد وپيروان خود را به نصرت ويارى او سفارش مؤكّد نمايد.

همانطور كه يادآور شديم ظاهر آيه از يك اصل كلى و وسيعى سخن مى گويد و اخذ ميثاق از پيامبر يا پيامبران نسبت به پيامبر خاتم از مصاديق متيقّن و روشن او است.

فخر رازى از اميرمؤمنان (عليه السلام) نقل مى كند:«إِنَّ اللّهَ تَعالى ما بَعَثَ آدَم(عليه السلام) وَ مَنْ بعْده مِنَ الأَنْبِياءعليهم الصَّلاة والسَّلامُ إِلاّ أَخَذَ عَلَيْهِمُ الْعَهْدَ لئِنْ بُعِثَ مْحَمَّدٌٌّ وَ هُوَ حَيٌّ لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ وَ لَيَنْصُرَنَّهُ».[١]

«خداوند هيچ پيامبرى را از آدم وپيامبران بعدى بر نينگيخت، مگر اينكه از آنان پيمان گرفت كه اگر محمّد(صلى الله عليه وآله وسلم)مبعوث گرديد و زنده بودند، به او ايمان آورند و او را كمك كنند».

[١] مفاتيح الغيب، ج٢، ص ٥٠٧، ط مصر.