ورود پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) به مدينه هرچند او را از آسيب مشركان مكه نجات داد، وجوانان اوس وخزرج پروانهوار گرد شمع وجود او مى گشتند، و از او دفاع مى كردند، ولى وجود يهود در داخل وخارج مدينه يكى از بزرگ ترين مشكلات پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)بود. عداوت يهود يكى دو علّت نداشت، بلكه از جهاتى با او مخالفت مى كردند كه يكى از آنها، انتقال نبوت از خاندان اسحاق به اولاد اسماعيل بود، گذشته از اين، يهود اقتصاد مدينه وحومه آن را قبضه كرده و بر اثر ايجاد اختلاف ودودستگى ميان دو قبيله بزرگ ساكن مدينه (اوس وخزرج)، بر سيادت خود تحكيم بخشيده بودند، وورود پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) بر اين سرزمين وتحكيم وحدت ميان دو قبيله، وشعار پى ريزى يك آيين جديد كه سيطره خود را به آخرين نقطه معمور جهان گسترش خواهد داد، سخت آنان را مضطرب ساخته با جدال و سنگ اندازى به ظاهر علمى ومناقشه هاى بنى اسرائيلى، واكنش نشان مى دادند.

قبايل معروف يهود كه در «يثرب» وحومه آن سكنى داشتند همان قبايل «بنى قين قاع» و«بنى النضير» و «بنى قريظه» بودند كه هركدام به علتى از مدينه مطرود ويا ريشه كن شده اند وآيات مربوط به هر سه قبيله را به ترتيب سنوات حوادث خواهيم آورد.

پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) براى جلوگيرى از بازشدن جبهه دوّم غير از «جبهه شرك»، باب زندگى مسالمت آميز را با يهودان مدينه گشود.ودر ضمن تنظيمِ برنامه دفاعى براى مدينه، با يهودان عرب از شاخه هاى اوس وخزرج پيمان گسترده اى بست كه متن آن را ابن هشام در سيره خود آورده است.[١]

اين گروه از يهود، متهوّدانى بودند كه بر اثر معاشرت با يهودان اسرائيلى، از

[١] سيره ابن هشام، ج١، ص ٣٤٨.