د:( القاها إِلى مريم): «در رحم مريم القاء شد» و اين نشانه انسانيت ومخلوق بودن او است كه شرح آن در سوره مريم آيات ١٦ـ ٣٦ وارد شده است و لذا در آن سوره پس از تشريح كيفيت آفرينش او تا زمان رسالتش چنين نتيجه گيرى مى كند.

(ذلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذي فِيهِ يَمْتَرُونَ).[١]

«اين است عيسى فرزندمريم سخن حقّى كه در آن ترديد مى كنيد».

هـ: ( وروحٌ منه): روحى از جانب خدا است، اين تعبير از كلمات متشابهى است كه بايد در پرتو آيات محكم تفسير شود وپيوسته مسيحيان ديرينه و كنونى، بر اين تعبير تكيه كرده ومسيح را جزئى از خدا دانسته اند در حالى كه با رجوع به آيات ديگر مفاد آيه كاملاً روشن مى گردد.

در رفع ابهام اين وصف دو مطلب را يادآور مى شويم:

اوّلاً: «من» در اين مورد «نشويه» است كه منشأ وسرچشمه پيدايش چيز را بيان مى كند چنانكه در آيه ياد شده در زير نيز چنين است.

(وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّمواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ).[٢]

«آنچه در آسمانها وآنچه در زمين است مسخّر شما كرده وهمگى از ناحيه او است».

هيچ آشناى به زبان عربى در آن آيه نمى گويد به حكم جمله (جميعاً منه) آسمانها وزمين وآنچه در ميان آن دو قرار دارند، جزئى از خدا مى باشند زيرا ناگفته

[١] سوره مريم، آيه ٣٤.
[٢] سوره جاثيه، آيه ١٣.