منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٩٤
٨ـ سوء استفاده از يك لفظ مشترك
وقتى پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) احكام وآيات الهى را بيان مى كرد، افراد با ايمان از او درخواست مى كردند كه وى با آنان به تأنى ومهلت سخن بگويد ودر اين مورد، از لفظ «راعنا» كه از ماده «رعى» به معنى مهلت دادن است، كمك مى گرفتند ولى همين لفظ مى تواند از ماده «رعونة» كه به معنى حماقت وكودنى است گرفته شود، در اين صورت معنى آن اين است كه ما را تحميق كن، يهود به هنگام سخن گفتن پيامبر با به كار گرفتن لفظ «راعنا» معنى دوّم را قصد نموده وپيامبر را استهزاء مى كردند ازا ين جهت به مسلمانان دستور داده شد كه از به كار بردن لفظ «راعنا» خوددارى ورزند وبه جاى آن لفظ از «انظرنا» كه به معنى مهلت دادن است كمك بگيرند وحى الهى در اين مورد مى فرمايد:
(يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْكافِرينَ عَذابٌ أَليمٌ)[١].
«اى افراد با ايمان به هنگام درخواست مهلت از پيامبر مگوييد «راعنا» (تا دستاويزى براى دشمنان باشد) بلكه بگوييد «انظرنا» اين دستور الهى را بشنويد (بپذيريد) براى كافران عذاب دردناكى است».[٢]