منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤١٧
همين حقيقت را نيز متذكر مى گردد و مى فرمايد:(قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ) [١].
«بگو اگر در خانه هاى خود بمانيد آنان كه قتل آنها مقدّر شده است قتل در بستر به سراغ آنان مى آيد»(خانه نشينى مايه نجات او نمى گردد).
و: اراده خدا نافذ است
جهان بينى الهى، اراده خدا را نافذ مى داند و هيچ موجودى در برابر خواست او نمى تواند خود نمايى كند اگر او براى گروهى مصيبت و درد، يا نعمت و رحمت بخواهد چيزى نمى تواند مانع از تحقّق خواست او شود.
گروهى كه از ميدان نبرد پا به فرار مى گذارند و تصوّر مى كنند كه فرار آنان، تقدير الهى را به هم مى زند، سخت در اشتباهند چنانكه مى فرمايد:
(قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللّهِ إِنْ أَرادَبِكُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ رَحْمَةً وَ لايَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللّهِ وَلِيّاً وَ لانَصِيراً)[٢].
«بگو كيست كه شما را از مصيبت كه خدا بخواهد، حفظ كند و از رحمتى كه او بخواهد، مانع گردد آنان براى خويشتن جز خدا، سرپرست و يار و ياورى پيدا نمى كنند».
ز: علم او گسترده است
منافق چون شناخت صحيحى از خداو صفات جمال و جلال او ندارد و از نفوذ اراده و گستردگى علم او آگاه نيست، تصوّر مى كند كه ترفند او بر خدا مخفى و پنهان است در صورتى كه خدا مى داند كه منافقان با شتاب هرچه تمامتر ميدان را
[١] سوره آل عمران، آيه ١٥٣.
[٢] سوره احزاب، آيه١٧.