منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦
يكى را به قرعه بيرون مى آوردند و مطابق آن رفتار مى كردند) كه اين كار فسق است ».
٩ـ «تأخير ماههاى حرام فزونى در كفر است كه از اين طريق كافران گمراه مى شوند. يك سال، آن را حلال وسال ديگر آن را تحريم مى كنند، تا با تعداد ماههايى كه خداوند تحريم كرده مطابق گردد وعدد چهار تكميل شود و از اين راه آنچه را كه خدا تحريم كرده حلال مى شمردند، كردارهاى زشت آنان در نظرشان زيبا جلوه كرده، خدا گروه كافران را هدايت نمى كند».
١٠ـ «اى افراد با ايمان از خدا بپرهيزيد و آنچه را از مطالبات(بهره) باقى مانده است رها كنيد اگر ايمان داريد، اگر چنين نكرديد اعلان جنگ با خدا وپيامبر او بدهيد ولى اگر توبه كنيد، سرمايه هاى شما از آن شما است(در اين صورت) نه ستم مى كنيد، ونه مورد ستم قرار مى گيريد».
١١ـ «اين رحمتى از طرف پروردگار تو بود، تا قومى را كه پيش از تو بيم دهنده اى براى آنان نيامده است بترسانى، شايد متذكر شوند!».
١٢ـ «آيا مى گويند كه اين قرآن را به دروغ به خدا بسته شده است؟ بلكه آن كتاب حقّى است كه از طرف پروردگار تو فرو فرستاده شده است تو گروهى را بيم دهى كه پيش از تو بيم دهنده اى براى آنان نيامده، شايد كه هدايت شوند».
١٣ـ «تا قومى را بيم دهى كه نياكان آنان بيم داده نشده اند، در حالى كه غافل وبى خبرند».
١٤ـ «همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد وپراكنده نشويد و نعمت هاى خدا را بر خود به ياد آوريد، آنگاه كه دشمنان يكديگر بوديد، ميان قلبهاى شما الفت بخشيد و در پرتو نعمت او برادر شديد، وبر لب حفره اى از آتش بوديد شما را از آن نجات داد، اين چنين خدا آيات خود را بيان مى كند تا شايد شما هدايت يابيد».