١٣ـ (يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الأَسْرى إِنْ يَعْلَمِ اللّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ* وإِنْ يُرِيدُوا خِيانَتَكَ فَقَدْ خانُوا اللّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَ اللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ) (انفال٧٠ـ٧١).

ترجمه آيات

١ـ «خداوند ترا از خانه ات (در مدينه) به حق به بيرون فرستاد در حالى كه گروهى از مؤمنان آن را خوش نداشتند(زيرا از سرانجام آن آگاه نبودند). با اينكه مى دانستند كه اين فرمان خدا است با تو به مجادله برمى خاستند(وآنچنان ترس آنان را فرا گرفته بود) كه گويى به سوى مرگ كشيده مى شوند، وآن را با چشم خود مى بينند.آنگاه كه خدا (وسيله پيامبر) به شما وعده داد كه با يكى از دو گروه(كاروان بازرگانى ويا گروه مسلّح) روبرو خواهيد شد، امّا شما دوست مى داشتيد كه كاروان فاقد قدرت براى شما باشد ولى خداوند مى خواهد حق را با كلمات خود تثبيت كند وريشه كافران را قطع نمايد.تا حق تثبيت شود وباطل از ميان برود، هرچند مجرمان خوش نداشته باشند».

٢ـ «به خاطر آوريد، لحظه اى را كه شما در طرف پايين بيابان، وكاروان مسلح در بخش بالاى بيابان وكاروان بازرگانى قريش پايين تر از شما بود، اگر با يكديگر وعده مى گذاشتيد، در انجام وعده اختلاف مى كرديد( يك چنين توافق قهرى)براى آن بود كه خداوند كارى را كه مى بايست انجام شود، تحقّق بخشد تا آنها كه هلاك مى شوند (گمراه مى گردند) پس از اتمام حجّت باشد، وآنها كه زنده مى شوند(هدايت مى يابند) از روى دليل روشن باشد خدا شنوا وبينا است».

٣ـ «خدا شما را در سرزمين بدر كمك كرد آنگاه كه خوار وذليل بوديد از مخالفت خدا بپرهيزيد تا سپاسگزار باشيد».

٤ـ «آنگاه كه تعداد مشركان را در خواب به تو كم نشان داد، واگر فراوان