منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣١٥
داشتند، زندگى مى كردند، اين سه قبيله عبارت بودند از:
١ـ بنى قينُ قاع، ٢ـ بنى النضير، ٣ـ بنى قريظه.
قبيله نخست،خون مسلمانى را در بازار يثرب ريختند، وبه صورت گروهى، مظلومى را به جرم دفاع از يك زن، كشتند، قبيله دوّم نقشه قتل پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) را ريخته، وتصميم بر ترور او گرفتند، گروه سوّم در جنگ احزاب بر خلاف پيمانى كه با پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) بسته بودند، با اعراب مشرك ويهوديان خيبر، همكارى نمودند، وبه دشمنان اسلام پيوستند، وبه خاطر يك چنين جسارتها وپيمان شكنيها، پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)، دو قبيله نخست را از مدينه بيرون كرد ومردان قبيله سوّم را به حكم داورى كه خود آنان تعيين كرده بودند، اعدام كرد و اموال آنان را مصادره نمود. مشروح برخورد پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) با سه گروه از نظر آيات قرآنى:
الف: «تبعيد بنى قينُ قاع»
پيش از آنكه به شرح واقعه بپردازيم لازم است متن پيمانى را كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) با اين سه گروه در آغاز هجرت بسته بود، از نظر خوانندگان بگذرانيم در آغاز هجرت پيامبر به مدينه، هر سه گروه تعهد كرده بودند كه هيچگاه بر زيان پيامبر وياران او گام بر ندارند، وجامعه اسلامى از دست وزبان آنها در امان باشد، سلاح ومركب در اختيار دشمنان آنها نگذارند، واگر بر خلاف اين تعهّد، كارى انجام دادند، دست پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در ريختن خون وضبط اموال واسارت زنان وفرزندان آنها بازخواهد بود، ومتن پيمان را سران هر سه گروه امضاء كردند واز طرف «بنى قين قاع» «مخريق» واز طرف «بنى النضير» «حُيّي بن اخطب» واز جانب« بنى قريظه» «كعب بن اسد» امضاء نمودند.[١]
با توجه به اين پيمان تصديق خواهيد نمود كه مجازات پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در باره دوگروه نخست بسيار كمتر از كيفرى بود كه در باره آنها تعيين شده بود همچنانكه
[١] بحارالأنوار، ج١٩، ص١١٠ـ ١١١.