بخشى بود كه به صورت پرده اى بر روى آنها افتاد و آنان را فرا گرفت واين خواب نعمتى بود كه براى آنها فرود آمد، و به آنان نيرو بخشيد، به گونه اى نبود كه موجب غافلگيرى آنها گردد.

٦ـ باران رحمت فرو ريخت

در همان شب باران فرو ريخت و فوايدى در بر داشت:

١ـ مسلمانان خود را با آب باران شستند.

٢ـ پليدى شيطانى (جنابت) را از خود دور ساختند يعنى غسل كردند.

٣ـ ريزش رحمت دلها را محكم ساخت.

٤ـ زمين شن زار كه پاى آنان در آن فرو مى رفت وكاملاً لغزنده بود، وسيله ريزش باران كمى سفت شد و گامهاى آنها را استوار ساخت.

در آيه ياد شده در زير، به هر دو نعمت (خواب و نزول باران) با نتايج مفيد و سودمندى كه داشته اشاره مى كند ومى فرمايد:

(إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ و َيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ وَلِيَرْبِطَ عَلى قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدامَ).[١]

«به خاطر آوريد هنگامى كه خواب آرامش بخشى به فرمان خدا شما را فرا گرفت، وآبى از آسمان براى شما فرو فرستاد، تا با آن شما را پاك و پليدى شيطانى را از شما دور سازد و دلها محكم، وگامها را استوار بدارد».

جمله (إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ) اشاره به امداد غيبى پنجم است همچنانكه جمله (و َيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً) اشاره به امداد غيبى ششم مى باشد، آنگاه براى ريزش باران نتايج درخشان چهارگانه اى را يادآور مى شود كه به

[١] سوره انفال، آيه ١١.