ودر ميان بستگان خود در آنجا بسترى گرديد، كاروان خبر بيمارى او را به مكه آورد عبدالمطلب پدر عبد اللّه بزرگترين فرزند خود «حارث» را مأمور كرد كه به يثرب برود و او را همراه خود بياورد، او وقتى وارد «يثرب» گرديد اطلاع يافت كه برادر، بعد از يك ماه از حركت كاروان با همان بيمارى درگذشته است.[١]

قبر عبداللّه پدر پيامبر، پيش از ايجاد مصلى در اطراف مسجد النبى در ميان حجره اى محفوظ بود، ولى دشمنانِ آثار رسالت (سعوديها) به بهانه ايجاد مصلّى حجره را ويران كردند وآثار قبر را از بين بردند ومدفن وى جزو مصلّى گرديد.

قرآن در اين زمينه مى فرمايد:(أَلَمْ يَجِدْكَ يَتيماً فَاوى):« آيا تو را يتيم نيافت وپناهت داد؟».

گاهى «يتيم» در آيه به معنى «وحيد» و«تنها» تفسير مى گردد ودر زبان عرب گوهر گرانبهاى بى مانند را «الدّرة اليتيمة» مى نامند[٢]. ولى تفسير نخست با جمله (فَأَوى) بهتر تطبيق مى كند.

يتيمى در دوران كودكى و همچنين تهى دستى (كه در آيه به آن اشاره شده) پيوسته با سختى وناهموارى توأم مى باشد و سازنده شخصيتى مقاوم ونستوه است. شخصيّت رجال بزرگ جهان، پيوسته مولود مصائب و مشكلات و ناهمواريهاى دوران كودكى و آغاز زندگى آنان مى باشد.

شخصيتى الهى كه امّتى را بايد تربيت كند وبا ابوجهلها و ابولهب ها روبه رو گردد، بايد پخته سختيها وناهمواريها باشد تا بتواند در نشيب وفراز تبليغ ودعوت، كاملاً خويشتن دار وبردبار بوده واختيار از كف ندهد.

امام هشتم(عليه السلام) در اين مورد نكته ديگرى را نيز متذكر مى شود، آنجا كه از

[١] تاريخ طبرى، ج٢، ص ٧ـ٨، سيره حلبى، ج١، ص ٥٩.
[٢] تفسير قمى، ص ٧٢٩.