منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٥٧
الف: گرايشهاى نفسانى آنان را از طريق وسوسه در قلوب، تحريك كند وعمل ناپسند را در نظر آنان زيبا جلوه دهد.
ب: به صورت انسان آشنايى مجسّم گردد وعده حمايت دهد و ظاهر آيه با معنى دوّم بيشتر تطبيق مى كند.
اكنون بايد ديد چرا شيطان از مشركان جدا شد و براى جدايى خويش دو دليل يادآور شد.
١ـ (إِنّي أَرى ما لا تَرون): «من چيزى را مى بينم كه شما نمى بينيد» مقصود فرشتگان است كه به حمايت مؤمنان آمده بودند.
٢ـ (إِنّي أَخاف اللّه واللّهُ شديدُ العقاب): «من از خدا مى ترسم او سخت كيفر است».
در اينجا توجه به يك نكته لازم است و آن اينكه در انقلابهاى حق، خدا و فرشتگان آسمانها، انسانهاى محق را يارى مى كنند، در حالى كه در شورشهاى باطل، شيطان و شيطان صفتان به شورشيان وعده كمك مى دهند و در لحظات حسّاس آنها را رها كرده وحساب خود را از آنان جدا مى سازند.
اختلاف در تقسيم غنايم
آتش جنگ «بدر» درنيمه اوّل روز، به خاموشى گراييد و آتش افروزان جنگ با دادن هفتاد كشته و هفتاد اسير وبه جاى گذاردن غنايم انبوهى پا به فرار گذاردند و منطقه را ترك كردند و پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) در نيمه دوّم روز به گردآورى اجساد شهداى بدر كه چهارده نفر بودند، پرداخت، وهمه را در نقطه اى به خاك سپرد و سپس نماز عصر را به جاى آورد.
شايسته تسليم در برابر خدا وپيامبر [١] اين بود كه ياران او در باره «غنايم»
[١] چنانكه قرآن دستور مى دهد(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمنوا لا تقدّموا بين يدي اللّه و رسوله) (حجرات/١).