در حالى كه يك مسلمان واقعى بود، تسليم احساسات وعواطف گرديد، وبا دست خود به گلوى خويش اشاره كرد يعنى تسليم، مساوى با قتل است ولى فوراً به اشتباه خود پى برد و از فاش كردن راز اسلام و مسلمانان نادم گرديد و از اين جهت با چهره پريده وبدن لرزان، از دژ بيرون آمد وخود را به يكى از ستونهاى مسجد بست وبا خود پيمان نمود تا خدا از تقصير او نگذرد تا پايان عمر به همين حالت (جز در مواقع ضرورت) به سر ببرد، خوشبختانه مژده پذيرفته شدن توبه او به وسيله وحى الهى اعلام گرديد همچنانكه خيانت او به وسيله وحى، اعلام شد. آيه هاى مربوط به هر دو موضوع:

الف: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ وَاعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَولادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ أَنَّ اللّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ).[١]

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد به خدا وپيامبر خيانت نكنيد ونيز در امانات خود خيانت روا، نداريد، در حالى كه مى دانيد اموال واولاد شما مايه امتحان وآزمايش است و در نزد خدا پاداش بزرگ است».

اگر در اين آيه طبق نقل مفسّران به خيانت او اشاره شده در آيات ديگر پذيرش توبه اووارد گرديده است چنانكه مى فرمايد:

(وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَملاً صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ).[٢]

«گروهى ديگر از آنها به گناهان خود اعتراف كردند عمل نيك وبد را به هم آميخته اند شايد خداوند توبه آنها را بپذيرد خداوند آمرزنده ورحيم است».

جريان ابولبابه پايان يافت وكار ستون پنجم نيز با پذيرفته شدن داورى «سعد معاذ» از طرفين يكسره گرديد و همه محصوران گفتند: «ننزل على حكم سعد معاذ»

[١] سوره انفال، آيه ٢٧ـ ٢٨.
[٢] سوره توبه، آيه ١٠٢.