منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢٣
وارد شدند وهر كس با خدا به دشمنى برخيزد، خدا سخت كيفر دهنده است».
تكيه بر وعده منافقين عاقلانه نيست
منافقان بت پرست نان به نرخ روز مى خوردند، به خاطر ماسكى كه بر چهره داشتند، با مسلمانان ادعاى دوستى مى كردند امّا در واقع با مؤمنين دوستى نداشتند حزب نفاق مدينه كه سنگ وگل وچوب را مى پرستيد به يهودان بنى النضير پيام فرستاد كه بر مقاومت خود بيفزايند وما چنين وچنان مى كنيم، قرآن پيش از واقعه به مسلمانان اطلاع مى دهد كه آنان هيچ كارى را صورت نمى دهند وجز لاف وگزاف گويى، كارى از دست آنان برنمى آيد و جريان نيز چنين شد و منافقان، تماشاگر صحنه بودند و كوچك ترين كارى براى بنى النضير انجام ندادند چنانكه مى فرمايد:
(أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لإخْوانِهِمُ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَ لا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَ اللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ).[١]
«آيا نديدى كسانى كه نفاق ورزيدند به برادران كافر از اهل كتاب خود گفتند اگر بيرون برويد، ما نيز با شما خارج مى شويم، واگر نبرد كنيد شما را كمك مى كنيم خدا گواهى مى دهد كه آنان دروغگويانند».
(لَئِنْ أُخْرِجُوا لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قُوتِلُوا لا يَنْصُرُونَهُمْ وَ لَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ).[٢]
«اگر يهودان بيرون بروند منافقان خارج نمى شوند، و اگر با مسلمانان بجنگند آنها را كمك نمى كنند، و اگر يارى كنند، در ميدان پشت به نبرد كرده و هرگز يارى نمى شوند».
و كليه خبرهاى غيبى قرآن تحقّق پذيرفت.
[١] سوره حشر، آيه ١١.
[٢] سوره حشر، آيه ١٢.