عمرو» و «سعدبن معاذ» آمادگى خود را اعلام وبراى مصاف با دشمن اصرار داشتند در اين موقع پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)، نظر انصار را پسنديد، فرمان حركت صادر نمود و فرمود: گام به پيش نهيد وبشارت دهيد خدا به من نويد داده كه با يكى از اين دو گروه روبرو خواهيد شد، تو گويى از همين نقطه قتلگاه دشمن را مشاهده مى كنم.

آيات مربوط به عزوه «بدر» در سوره انفال وارد شده وما به گونه اى به شرح مجموع آيات مربوط به غزوه بدر با اشاره نكات وارد در آن،مى پردازيم.

وحشت گروهى از مقابله با دشمن

از دو آيه ياد شده در زير كاملاً استفاده مى شود كه گروهى از مسلمانان، از نبرد با كاروان مسلح خائف بودند وآنچنان ترس ووحشت آنان را فرا گرفته بود كه گويى به سوى مرگ گام برمى دارند واگر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)در اين نبرد نظريه انصار را مقدّم داشت، در حقيقت نظريه اكثريت را برگزيد، چنانكه مى فرمايد:

(كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنينَ لَكارِهُونَ). [١]

«خداوند تو را از خانه ات (در مدينه) به حق به بيرون فرستاد در حالى كه گروهى از مؤمنان آن را خوش نداشتند(زيرا از سرانجام آن آگاه نبودند)».

(يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ).[٢]

«با اينكه مى دانستند كه اين فرمان خدا است با تو به مجادله برمى خاستند(وآنچنان ترس آنان را فرا گرفته بود) كه گويى به سوى مرگ كشيده مى شوند و آن را با چشم خود مى بينند».

[١] سوره انفال، آيه ٥.
[٢] سوره انفال، آيه ٦.