به دشت بدر سرازير شد. وقتى چشم پيامبر به قريش افتاد رو به آسمان كرد وگفت خدايا قريش با كبر واعجاب به جنگ تو وتكذيب پيامبرت، برخاسته است پروردگارا! كمكى را كه به من وعده فرموده اى محقّق نما، وآنان را امروز نابود بفرما.[١];

امدادهاى غيبى در غزوه بدر

آياتى كه در مورد «نبرد بدر» در سوره هاى آل عمران وانفال وارد شده، به يك رشته «امدادهايى» اشاره مى نمايند كه پيروزى در پرتو اين الطاف الهى و كمك هاى غيبى بوده است ودر مجموع به هشت نوع امداد غيبى اشاره شده است و اگر «نصر» الهى در كار نبود، چنين پيروزى نصيب مسلمانان نمى شد چنانكه مى فرمايد:

(وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْر وَأَنْتُمْ أَذِلَةٌ فَاتَّقُوا اللّهَ لَعلَّكُمْ تَشْكُرونَ).[٢]

«خدا شما را در سرزمين بدر كمك كرد آنگاه كه خوار وذليل بوديد از مخالفت خدا بپرهيزيد تا سپاسگزار باشيد».

ذلّتى كه در اين آيه وارد شده است منافات با آن عزّتى كه قرآن آن را از آن مؤمنان مى داند، ندارد آنجا كه مى فرمايد:

(وَ للّهِ العِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقينَ لا يَعْلَمُونَ).[٣]

«عزّت از آن خدا ورسول او ومؤمنان است ولى منافقان نمى دانند».

زيرا ذلّت در آيه ناظر به ذلّت منهاى عنايات الهى است، و عزّت در آيه دوّم ناظر به عزّت در پرتو الطاف او است واين دو نوع ذلّت وعزّت با هم منافاتى ندارند، وهيچ انسانى بدون تمسّك به عزّت خدايى عزيز و گرامى نيست.

[١] بحارالأنوار، ج١٩، ص ٢٢١.
[٢] سوره آل عمران،آيه ١٢٣.
[٣] سوره منافقون، آيه ٨.