٢ـ هم اكنون تصميم بگيرند كه از اين آزادى سوء استفاده نكنند و پس از بازگشت به محلّ خود كمر بر عداوت و دشمنى با اسلام نبندند واگر چنين خيانتى را صورت دادند همان طور كه حالا گرفتار شدند باز گرفتار مى شوند.

اين دو تذكر در ضمن دو آيه زير وارد شده است:

(يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الأَسْرى إِنْ يَعْلَمِ اللّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ) [١].

«اى پيامبر به اسيرانى كه در دست شما هستند بگو اگر خداوند بداند كه (نيت) خيرى در دلهاى آنها است بهتر از آنچه كه از شما گرفته، به شما مى دهد و شما را مى بخشد خداوند آمرزنده ومهربان است».

(وإِنْ يُرِيدُوا خِيانَتَكَ فَقَدْ خانُوا اللّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَ اللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ)[٢].

«و اگر خيانت تو را بخواهند (چيز عجيبى نيست)قبلاً نيز به خدا خيانت كردند (آيين توحيد را رها كرده و به آيين شرك گراييده اند) وخداوند شما را بر آنها

[١] سوره انفال، آيه ٧٠.
[٢] سوره انفال، آيه ٧١.