منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٩٠
رشد ونمو نموده است كه كشاورزان را به شگفت وامى دارد واين براى اين است كه كافران را به خشم در آورد، خداوند كسانى از آنها را كه ايمان آورده اند وعمل صالح انجام داده اند، وعده آمرزش وپاداش داده است».
آنگاه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در نامه خود افزود: شما را سوگند به خدا، شما را سوگند به آنچه كه برشما نازل شده، شما را سوگند به كسى كه پيشينيانِ شما را با «من وسلوى»[١] پذيرايى كرد، شما را به خدايى كه دريا را براى عبور نياكان شما باز نمود به من بگوييد آيا در آنچه خدا بر شما نازل كرده مى يابيد كه بر محمّد ايمان بياوريد اگر چيزى در تورات پيدا مى كنيد، اگر اكراهى بر شما نيست، ضلالت ازهدايت بازشناخته شده ما شما را به خدا وپيامبر او دعوت مى كنيم.[٢]
٥ـ يهود مى گفتند از ما پيمانى گرفته نشده است
آيات قرآن حاكى است كه خداوند از امم پيشين عموماً وامّت بنى اسرائيل خصوصاً پيمان گرفته است كه به پيامبر خاتم ايمان بياورند ولى يهودان، منكر چنين پيمانى شدند ودر اين مورد خدا آنان را چنين توبيخ كرد:
(أَوَ كُلَّما عاهَدُوا عَهْداً نَبَذَهُ فَرِيقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يُؤْمِنُونَ).[٣]
«هربار يهود با خدا پيمان بستند، گروهى آن را به دور افكنده وبيشتر آنان ايمان نياوردند».
وقتى «ابو صلوباى» يهودى به پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)گفت: چيزى نياورده اى تا آن را بشناسيم وخدا در باره تو چيزى فرو نفرستاده، تا از تو پيروى نماييم،وحى الهى در
[١] خداوند از بنى اسرائيل در «تيه» با «من و سلوى» پذيرايى كرد اوّلى شيره مخصوص و لذيذ درختان، دوّمى مرغان شبيه كبوتر است.
٢ . سيره ابن هشام، ج١، ص ٥٤٥.
٣ . سوره بقره، آيه ١٠٠.