شايعه سازى دشمن، دفاع دوستان بى خبر مكه، همگى دور از حقيقت بود، عامل اين كار بى انضباطى گروه اعزامى بود كه فقط براى جمع آورى اطلاعات فرستاده شده بودند، امّا متأسفانه شرايط لازم سربازى را، رعايت نكرده خود را به زحمت، ورهبر عاليقدر خود را در معرض اتهام قرار دادند. چون گفتگو در اين مورد، بالا گرفت شرايط ايجاد كرد كه وحى آسمانى نظر خود را در باره احترام ماههاى حرام صريحاً بيان كند، سپس به نوعى، به پاسخ خرده گيران بپردازد، آياتى در اين زمينه وارد شد.

(يَسْأَلُونَكَ عِنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتال فِيهِ قُلْ قِتالٌ فِيهِ كَبِيْرٌ وَ صَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللّهِ وَ كُفْرٌ بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الحَرامِ وَ اِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِنْدَ اللّهِ وَ الْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ حَتّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دينِكُمْ إِنْ اسْتَطاعُوا وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كافِرٌ فَأُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ* إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَالَّذينَ هاجَروا وَ جاهَدُوا في سَبِيلِ اللّهِ أُولئِكَ يَرجُونَ رَحْمَتَ اللّه وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ).( بقره/ ٢١٧ و٢١٨).

«از تو در باره جنگ در ماه حرام سؤال مى كنند، بگو جنگ در آن (گناه) بزرگ است ولى جلوگيرى از راه خدا وكفر ورزيدن به خدا، وجلوگيرى (مسلمانان از ورود به مسجد الحرام) واخراج ساكنان آن، نزد خدا (گناهى) بزرگتر است، و فتنه از قتل «ابن الحضرمى» بالاتر است مشركان پيوسته با شما نبرد مى كنند تا بتوانند شما را از دين خود برگردانند، كسى از شما كه از آيين خود بازگردد وبه حالت كفر بميرد، اعمال صالح او در دنيا وآخرت باطل مى شود آنان اهل دوزخند ودر آن هميشه هستند.

آنان كه ايمان آورده اند وكسانى كه مهاجرت نموده اند ودر راه خدا جهاد كرده اند آنان به رحمت خدا اميدوارند خداوند بخشاينده ورحيم است».