گروهى از «احبار» يهود وعلماى نصارى به حضور پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) رسيدند تا از واقعيت آيين او آگاهى پيدا كنند پيامبر آنان را به آيين اسلام دعوت نمود برخى از مسيحيان حاضر در جلسه تصوّر كردند كه او مردم را به پرستش خود دعوت مى كند ولذا گفتند: آيا ما را به پرستش خود دعوت مى نمايى؟ واين گفتار به توجّه اينكه آنان مسيح را مى پرستيدند به زبان آنان جارى گرديد.

رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: «به خدا پناه مى برم كه غير او را بپرستم ويا كسى را به پرستش غير او دعوت نمايم، خدا مرا بر اين كار مبعوث نكرده است» وحى الهى در اين مورد نازل گرديد وفرمود:

(ما كانَ لِبَشَر أَنْ يُؤْتِيَهُ اللّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَالنُّبُوَةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنّاسِ كُونُوا عِباداً لي مِنْ دُونِ اللّهِ وَ لكِنْ كُونُوا رَبّانِيّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِمُّونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ).[١]

«براى هيچ بشرى سزاوار نيست كه خداوند به او كتاب وحكم ونبوت بدهد سپس به مردم بگويد، غير خدا، مرا بندگى كنيد (بلكه سزاوار اين است) كه بگويد دانشمندان الهى باشيد به گونه اى كه كتاب خدا را آموخته ايد ودرس آن را نيز خوانده ايد».

(وَلا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ وَ النَّبِيّينَ أَرْباباً أَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ).[٢]

«ونه به شما دستور دهد كه فرشتگان وپيامبران را پروردگار خود اخذ كنيد، آيا پس از آنكه اسلام آورديد، به كفر دعوت مى كند؟».

***