(فرشتگان) وفرد امينى است; صاحب شما ديوانه نيست، محقّقاً جبرئيل را در افق فراخ ونمايان ديده است; او براى رسانيدن وحى بخيل نيست. قرآن او، گفتار شيطان رانده شده نيست كجا مى رويد قرآن يادآورى بيش نيست».

٩ـ «هرگز دل ديده را تكذيب نكرد».

١٠ـ «وچشم نيز از حق منحرف نگرديد وراه خطا نرفت».

١١ـ «پروردگارت تو را ترك نكرده و بر تو خشم نگرفته است».

١٢ـ « قرآن را به طور تدريج فرستاديم تا آن را آرام بر مردم بخوانى».

تفسير آيات

نزول وحى يا درخشش نور در تاريكى

با زندگى عرب جاهلى وعادات واخلاق آنان از نظر قرآن (نه از نظر تاريخ) تا حدودى آگاه شديم وبا توجه به آداب و رسومى كه بر محيط نزول وحى حكومت مى كرد، قاطعانه مى توان گفت كه تعاليم پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) در قلمرو معارف وعقائد، سنن واحكام، محصول آن محيط نبوده و او استاد وآموزگار ديگرى داشته است.

او اين درسها را از بشرى نياموخته; زيرا وى فرد درس نخوانده وبراى تحصيل نزد احدى زانو نزده بود. گذشته از اين در آن محيط نيز چنين آموزگار يا آموزگارانى كه بتواند اين معارف واحكام وتعاليم را از آنها بياموزد، به هيچ وجه وجود نداشته تا آنجا كه شماره خط نويسان مكه از هفده نفر تجاوز نمى كرد،و پايه سواد آنها اين بود كه مى توانستند خطى بنويسند ويا خطى بخوانند ودر اين صورت معلومات وآگاهيهاى يك چنين محيطى حتى به توان صد نيز نمى تواند مبدأ پيدايش يك چنين تعاليم ومعارفى گردد كه بشر آن روز وامروز را به شگفت واداشته است.

غار حرا يا نخستين محل نزول وحى

اطراف شهر مكه را يك رشته كوههاى نسبتاً بلند فرا گرفته ودر قسمت شمال