منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٩٥

پيروى از دستور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) نشانه ايمان و نقطه مقابل آن نشانه ضعف و يا فقدان ايمان مى باشد چنانكه مى فرمايد:

(وَ لِيَعْلَمَ اللّهُ الّذينَ آمنوا مِنكُمْ): «تا خدا افراد با ايمان را بشناسد». وشناخت خدا، كنايه از معرفى آنها است، تا مردم بشناسند.

٣ـ وجود گواهان بر اعمال

در اين ماجرا گروهى به آن پايه از كمال رسيدند كه بر اعمال گروه ديگر شاهد و گواه شوند و در روز رستاخيز به عنوان «شهداء الأعمال» معروف مى باشند چنانكه مى فرمايد:( و يتخذ منكم شهداء) و گاهى اين جمله به صورت ديگر تفسير مى گردد و آن اينكه در اين جريان گروهى به مقام رفيع شهادت نائل آمدند و مقام بزرگى را كسب كردند و در هر حال خواه «شهداء» به معنى گواهان اعمال، و يا قربانيان راه وى باشد، يك چنين فضيلتى براى اين گروه در اين نبرد به دست آمد.

٤ـ تصفيه مؤمنان از پليديها

(وَ لِيُمَحِّصَ اللّهُ الّذينَ آمنوا ويَمْحَقَ الكافِرِينَ) تمحيص در لغت عرب به معنى «تنزيه» و تطهير و پاكيزه كردن است همچنانكه «محق» به معنى نابودى و زدودن تدريجى است; در اين نبرد، هر دو مسئله «تمحيص مؤمنان» و «محق كافران» به صورت روشن انجام گرفت امّا مسئله نخست براى اينكه كوره حوادث نقاط ضعف و عيب افراد را آشكار مى سازد، همچنانكه كوره داغ، ناخالص طلا و نقره را آشكار مى نمايد.

پيش از نبرد «بدر» بسيارى از آنان خود را مؤمن خالص مى پنداشتند آرزوى شهادت مى كردند چنانكه مى فرمايد:(وَ لقد كنتم تمنون الموت من قبل أن تلقوه)ولى سرگذشت «اُحد» پايه ايمان و فداكارى آنها را آشكار ساخت و نقاط ضعف آنها را به خودشان نشان داد.