إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنّا كُنّامِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمينَ* أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَروُا وَيَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِئَةَ وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ* وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِى الْجاهِلينَ)(قصص آيه هاى ٥٥ـ ٥٢).

«كسانى كه قبلاً كتاب آسمانى به آنها داده ايم به قرآن ايمان مى آورند هنگامى كه بر آنها قرآن خوانده مى شود مى گويند به آن ايمان آورديم، اين آيين وكتاب حقاست و از جانب خدا فرو فرستاده شده است ما قبل از اين هم مسلمان (تسليمفرمان خدا) بوديم آنان كسانى هستند كه پاداش آنها به خاطر شكيبائى دوبرابر داده مى شود، با نيكى، بدى را دفع مى كنند واز آنچه كه روزى آنها كرديم، انفاق مى كنند هر موقع سخن لغو بشنوند از آن اعراض مى نمايند ومى گويند أعمال ما از آن ما واعمال شما از آن شما است سلام بر شما ما دنبال كار جاهلان نيستيم.[١]

در پايان يادآور مى شويم كه در باره نزول اين آيات شأن نزول ديگرى نيز هست كه تقريباًهمگى مشابه يكديگر است ولحن آيات بسان سوره متناسب با مكى بودن آن مى باشد هرچند برخى سوره را مكى واين آيات را مدنى دانسته اند از اين جهت ما اين سرگذشت را در بخش دوّم از زندگى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) (پس از بعثت وقبل از هجرت) آورديم.

پايان بخش دوم از بعثت تا هجرت

***