منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٩٥
داشتند پس از ورود پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) به مدينه هر سه نفر به اسلام گرويدند، از اين جهت با «احبار» يهود تماس گرفتند ودرخواست دوستانه نمودند كه آنچه در تورات در باره پيامبر وارد شده است در اختيار آنان بگذارند آنان از دادن هر نوع اطلاعات خوددارى كرده وحى الهى در توبيخ آنان نازل شد وفرمود:
(إِنَّ الَّذينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ البَيِّناتِ وَ الهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنّاهُ لِلنّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللاّعِنُونَ).[١]
«كسانى كه دلائل روشن ونشانه هاى هدايت را كه فرو فرستاديم وپس از آنكه در كتاب براى مردم بيان كرديم، كتمان مى كنند خدا آنان را لعن مى كند، ولعن كنندگان نيز بر آنها لعن مى نمايند».
اگر «احبار» و «دانشمندان» مسيحى، نشانه هاى پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) را كه در عهدين وارد شده است به مردم مى گفتند چيزى نمى گذشت كه همه مردم جهان به آيين توحيد ورسالت «محمّدى» ايمان آورده ووحدت مذهب سراسر جهان را فرا مى گرفت امّا متأسّفانه خودخواهيها وتعصبهاى ناروا وعلاقه به مقام، سبب شد كه حقايق كتمان گردد، وميلياردها بشر به جاى پيروى از يك آيين ناسخ، از آيين منسوخ پيروى نمايند.